Ocet, czyli wodny roztwór kwasu octowego jest produktem znanym ludzkości od ponad 4000 lat.  Jak wiele przetworów będących wynikiem fermentacji stosowany był jako konserwant żywności, a także środek leczniczy – zalecany na przykład w leczeniu chorób skóry, czy schorzeń górnych dróg oddechowych. Dla zdrowia i siły miksturę wody i octu pili przed wyprawami wojennymi rzymscy wojownicy.

Z pewnością możemy wpisać go na listę produktów zdrowej roślinnej żywności, niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. W codziennej diecie powinniśmy znaleźć miejsce dla octów i pić rozcieńczone z wodą w stosunku 1:4.

Obecnie ocet głównie produkuje się z wina, a także z różnorodnych owoców, roślin i zbóż.

Mówiąc o żywych octach, mamy na myśli produkty niefiltrowane, niepasteryzowane, pozbawione konserwantów, których bazą są owoce.

Proces wytwarzania takiego octu jest niezależnie od użytych owoców niezwykle prosty i zawsze taki sam. Mianowicie, owoce pokrojone w kawałki (rzadziej  w formie pulpy) zalewa się wodą lub wodą z dodatkiem cukru. I tyle. Do akcji wkraczają drożdże,  które przekształcają węglowodany w alkohol, a następnie działać zaczynają bakterie z rodziny acetobacter, przekształcające alkohol w kwas octowy. Dochodzi do fermentacji octowej, podczas której alkohol fermentuje do kwasu octowego.

Dlaczego warto wprowadzić ocet do codziennej diety?

jest źródłem witamin, a także kwasu mlekowego i pektyn

– obniża ciśnienie oraz poziomu „złego” cholesterolu

– zmniejsza poziomu cukru we krwi

– zapobiega biegunkom i zaparciom

– normuje wchłanianie substancji odżywczych

– chroni ściany jelita przed wieloma toksycznymi związkami, które mogłyby je uszkadzać

– zmniejsza łaknienie, a także przyspieszać spalanie tkanki tłuszczowej, co wspomaga odchudzanie

– wykazuje działanie antybakteryjne i przeciwgrzybiczne

stymulujemy wzrost prawidłowej flory bakteryjnej jelit

– z octu przyrządzić można płukanki i okłady, które przyspieszają leczenie skaleczeń i stanów zapalnych skóry (wykorzystywany jest również do smarowania miejsc po ukąszeniach komarów i ugryzieniach os)

 

Wszystkie octy owocowe mają wymienione wyżej właściwości, a w zależności od owoców, które były bazą fermentacji uzyskują różne piękne kolory i aromaty. Poza tym każdy owoc wnosi swoją specyfikę.

 

Ocet jabłkowy: to król octów. Jabłka zawierają pektyny, czyli  naturalne składniki roślinne, które są zaliczane do błonnika pokarmowego rozpuszczalnego w wodzie. Poza tym są bogate w witaminę C, witaminy z grupy B, potas, a także antyoksydanty (kwercetynę, katechiny, kwas chlorogenowy).

 

Ocet porzeczkowy: porzeczki charakteryzują się dużą zawartością potasu. Poza tym są bogate w pektyny, polifenole, witaminy C, PP, żelazo i garbniki.

 

Ocet cytrusowy: owoce cytrusowe są dobrym źródłem przede wszystkim witaminy C, ale też witamin z grupy B, folianów (folacyna, kwas foliowy)  i składników mineralnych. Zawierają także błonnik pokarmowy oraz flawonoidy.

 

Ocet czereśniowy: czereśnie dostarczają nam jodu (więcej niż wiele gatunków ryb), witamin z grupy B,  potasu i polifenoli.  Zawierają także silne przeciwutleniacze: cyjanidynę oraz kwercetynę.

 

Ocet aroniowy: owoce aronii mają niezwykle korzystne działanie na układ sercowo-naczyniowego. Zawierają polifenole i garbniki, które działają przeciwutleniająco, dzięki czemu mają zdolność zwalczania wolnych rodników i ochrony komórkowej. Aronia jest też niezwykle bogatym źródłem witaminy C oraz w mniejszych ilościach witamin B2, B3, B6, E, P oraz składników mineralnych (magnez, potas, wapń, cynk, mangan).

 

Ocet rabarbarowy: rabarbar dostarcza nam dużych ilości fosforu oraz potasu. Jest bogaty w witaminy: C, E, A i  błonnik. Zawiera także rapontycynę, która jest substancją o właściwościach estrogennych – stymuluje reakcje podobne do tych, jakie powstają w organizmie człowieka w wyniku działania żeńskich hormonów płciowych, czyli estrogenów  (łagodzi ona dolegliwości związane z okresem menopauzy, cerą trądzikową, a u panów – z przerostem prostaty).

 

Ocet z soku selera: seler zawiera bogactwo witamin: C, E, naturalny kompleks witaminy B, łącznie z kwasem foliowym i witaminą PP. Poza tym znajdziemy w nim cynk, żelazo, magnez, potas oraz naprawdę sporo wapnia. Seler naciowy należy do roślin zielonych ubogich w szczawiany

(substancje antyodżywcze), co sprzyja utrzymaniu równowagi wapniowo-fosforanowej w organizmie.

Polecamy codzienne picie szklanki wody z 2 łyżkami owocowego octu z rana, na czczo.

Wpłynie to pozytywnie na PH organizmu, ureguluje poziom cukru we krwi i wydzielanie insuliny, zmniejszy apetyt oraz silnie wspomoże metabolizm.